وفي الكامل لابن الأثير الجزري : فأشرف عليه رجل من اليهود فقال : من أنت ؟ فقال : أنا علي بن أبي طالب ، فقال اليهودي : غلبتم يا معشر يهود . محدث دهلوى در مدارج النبوة ميفر مايدكه ظاهرا آن حبر صفات على وشجاعت وى را ميدانست كه در تورات وصف اورا خوانده بود ، پس أول كسيكه از حصار بيرون آمد حارث يهودي بود برادر مرحب كه سنان نيزه وى سه من بود آمد وبجنك پيوست وجند نفر را از أهل اسلام شهيد ساخت ، پس على مرتضى بر سر اوراند وبه يك ضربه وى را به دوزخ فرستاد ومرحب چون بر قتل برادر واقف شد با جماعتى از شجعان خيبر اسلحه پوشيده در صدد انتقام بيرون آمد . وگويندكه وى در ميان خيبر بان مبارزى بود بغايت دلاور بلند بالا وتناور درشجاعت ومبارزت از ميان ابطال اين أهل بطلان همتا نداشت وآن روز دوزره پوشيده بود ودو شمشير حمايل كرده ودو عمامه وهيچ كس را از أهل اسلام طاقت نشدكه باوى معارضه نمايد ودر ميدان قتال در آيد . پس على مرتض رضوان الله عليه نيزرجزى خواند ودر مقابل اوشد ، مرحب پيش دستى نموده خواست كه تيغى برسر على زند ، پس أمير كبير سبقت جسته ذو الفقار بر سر آن ملعون غدار فرود آورد چنانكه از سر خود ودستارش گذشته تا به حلق رسيد وبه روايتي تا به را نهاى اووبه روايتي تا به قابوس زين اورسيد ودو نيم ساخت ، پس أهل اسلام با حضرت أمير در ميدان آمده دست به قتل جهودان در از كردند ، حضرت أمير هفت كس از رؤساى شجعان يهود را بقتل آورد وباقي ايشان هزيمت نموده روى به قلعه آوردند ، وى رضي الله عنه در عقب ايشان ميرفت در اين حالت يكى از مخالفان ضربتي بر دست مبارك وى زد چنانكه سپر از دست برزمين افتاد يهودي ديگر سپررا ربوده روى گريزنهاد حضرت أمير در غضب آمده يك حالتي از عالم قدرت رباني به قوت روحاني وارد شد